Rouw stopt niet bij de voordeur van je werk. Je hangt je verlies niet aan de kapstok als je binnenkomt en neemt het weer mee als je naar huis gaat. Je kunt je computer aanzetten en aanschuiven in een overleg, maar ondertussen draag je iets mee wat aan de buitenkant niet zichtbaar is.
Rouw stopt niet als je weer aan het werk gaat
Voor de buitenwereld lijkt het soms alsof je “weer begonnen” bent. Maar vanbinnen is alles nog rauw, onwennig of leeg. Veel mensen gaan na een verlies vrij snel weer aan het werk. Soms omdat je werkgever het van je verwacht en je niet durft te weigeren, soms omdat het houvast geeft, soms omdat stilstaan te pijnlijk is. Werken kan helpend zijn. Het kan structuur geven, afleiding, een gevoel van weer meedoen. En tegelijkertijd kan het wringen.
Rouw vraagt om vertraging. Werk vraagt om focus, nadenken, beschikbaar zijn. Dat spanningsveld is soms groot en wordt vaak niet benoemd.
Op de werkvloer is lang niet altijd genoeg ruimte voor wat rouw werkelijk is, voor de verschillende vormen van verlies en hoe je daar als leidinggevende mee omgaat binnen je team. Er zijn goedbedoelde vragen, een kaart, misschien een gesprek met je leidinggevende en/of collega’s. En daarna… gaat het leven weer door, iedereen gaat over tot de orde van de dag, er zijn deadlines, afspraken en je wordt geleefd door je agenda.
Doorgaan terwijl alles in jou vertraagt
Mensen proberen zich aan te passen. Ze zetten door, ze doen hun best, willen niet lastig zijn, niet opvallen, niet blijven hangen in verdriet. Je kunt zelfs denken: ik heb tenminste werk, anderen hebben het zwaarder.
Maar rouw laat zich niet sturen.
Wat ik regelmatig hoor van mensen die met rouw te maken hebben, is dat alles veranderd is. De wereld om hen heen draait maar door, terwijl ze het gevoel hebben dat die van hen stil staat. Ze zijn minder scherp, eerder moe, ze zijn emotioneler of juist vlak. Men kan zich moeilijker concentreren en prikkels komen harder binnen. Dat is geen zwakte, maar je hebt te maken met een lijf dat iets ingrijpends heeft meegemaakt en dat kost nu eenmaal veel meer energie.
Je weet vaak ook niet of dit normaal is, of het erbij hoort en dat maakt je onzeker. Rouw raakt niet alleen je emoties, maar ook je zenuwstelsel, je energie en je draagkracht. Het kan voelen alsof je minder aankunt, terwijl je juist zo je best doet.
Voor sommigen is het werk ook een plek waar afleiding is, ze even aan andere dingen kunnen denken. Voor anderen is het juist de plek waar je je onbegrepen voelt, niet gehoord en gezien. Beide zijn begrijpelijk. Rouw kent geen vaste vorm, geen vaste tijdlijn en er is geen goed of fout.
Wat vaak meer helpt dan een oplossing.
Wat helpt is niet een oplossing of een strak plan, maar een werkgever die het erkent en meebeweegt. Erkennen dat rouw er is, ook op het werk. Dat je niet elke dag hetzelfde tempo hebt. Dat je soms meer ruimte nodig hebt dan je kunt uitleggen en oog en oor heeft voor jou als persoon.
Dat geldt niet alleen voor de omgeving, maar ook voor jezelf.
Je hoeft niet te bewijzen dat je het aankunt. Je hoeft niet sterk te zijn op de manier die van je verwacht wordt. Misschien is het al helpend als je jezelf toestaat dat rouw gewoon aanwezig is in je leven. Dat het niet iets is wat je thuislaat, maar iets wat er is, ook op je werk.
Verlies maakt dat je leven voor altijd veranderd is. Daarin zoek je naar een nieuwe balans, en daarin is geen goed of fout. Het is vooral belangrijk dat het goed voelt voor jou. En hoe lastig dat misschien ook voor je is; als je kunt delen wat jij nodig hebt, geef je je leidinggevende en collega’s de mogelijkheid om daarop in te spelen en rekening te houden met je.
In mijn praktijk begeleid ik mensen die vastlopen door verlies, ook wanneer dat zich uit op het werk. Geregeld wordt mijn begeleiding vergoed door de werkgever.
Bel me, neem contact met me op, ik luister, wat je verhaal ook is.
Om je een indruk te geven van de ervaringen van een aantal mensen die een traject bij mij heeft gevolgd lees dan de reviews of luister naar mijn podcast.
Lees ook mijn vorige blogs:
Als verlies en levensgeluk elkaar ontmoeten
Guilt is the thief of life: Schuldgevoel na verlies
Stilstaan bij het verlies van mijn vader; mijn persoonlijke verhaal
Hoe je troost vindt na verlies en hoe je steun geeft aan anderen
Wat is traumasensitieve coaching?
De rouwcoach: gids bij verlies en andere levensveranderingen